Blog van een conflictbegeleider

Wek het licht - Kerstmeditatie 2020 (met audio-opname)

Aurora, S. Dali
Aurora, S. Dali
21-12-2020 14:59

Kerst, ons jaarlijkse feest over de geboorte van het licht. Ik hou ervan. Het is zo fijn mezelf te herinneren aan de lichtheid van het bestaan. Aan wat licht is in mij. En aan wat licht is in ons. We hebben die oriëntatie op het licht zo nodig! Zeker in tijden waarin de zware berichten onophoudelijk over ons heen blijven tuimelen.

 

Afstemming op het licht en de liefde is fundamenteel voor je persoonlijke en spirituele groei. Het helpt je de kwestie waar je mee rondloopt in een positief daglicht te zien.  En je kunt zo je ervaring van 'te leven in de hel' optillen naar de ervaring van een 'te dragen, zinvol leven'. 

 

Ik heb een (kerst)meditatie voor je gemaakt om het licht in jou te wekken. 'De beschermer van het licht' is een archetype: een oermodel dat zich volgens Jung in ieders onbewuste bevindt en dat elk mens kan manifesteren. 'Hoe' is voor iedereen anders. In deze meditatie leid ik je naar jouw kristallisatiepunt. 

 

Vrolijk kerstfeest! 

En veel vertrouwen in het nieuwe jaar!

PS Maar niet luisteren terwijl je auto rijdt hè! 
PS Waar klikken? Op de kleine grijze cirkel hieronder met het witte microfoontje erin. Het bestand verschijnt daarna bovenin je browser. 

 

Gerelateerde artikelen

Kerststress (dit zal je goed doen), 2013
Een vredige kerst: tips om voorbij het verwijt te komen,
 2014
Een kerst met zelfmoordgedachten... (waar gebeurd), 2015

 

Andere meditaties
Meditatie naar het diepe hart, 2020
Behoefte aan rust, stabiliteit en ruimte? Check deze mediatie, 2020

 
 
 
 
Vond je dit artikel de moeite waard? Reageer, like of deel het!  Daar doe je me een groot plezier mee. 
Luister!

Wat zorgt volgens TNO voor de meeste werkstress?

14-12-2020 11:40

 

Gerelateerde artikelen

 
 
 
 
 
Vond je dit artikel de moeite waard? Reageer, like of deel het!  

 

 

reacties  0 reacties reageren

Grenzen stellen en de moederwond

R. de Pauw, Kind troost moeder, ongedateerd
R. de Pauw, Kind troost moeder, ongedateerd
30-11-2020 18:25

Grenzen aangeven is best wel te doen, maar om ze te kunnen stellen moet je ze wel eerst voelen! En daar schort het helaas nogal eens aan. Nu zijn er allerlei manieren om daar desondanks meer grip op te krijgen. En een hele belangrijke is: het helen van de moederwond. Want die zit maar al te vaak onder dit probleem verborgen. Een moederwond maakt dat vrouwen enorm over hun grenzen (laten) gaan en geen ‘ja!’ kunnen zeggen tegen de krachtige vrouw die ze diep van binnen wel zijn.

Wat is een moederwond?
De moederwond is de wond in het hart van een dochter, veroorzaakt door haar moeder. Het gaat dus specifiek over de dynamiek tussen moeders en dochters, niet met hun zonen. 
Moeders die verwonden zijn zelf ook altijd verwonde dochters. Een moederwond wordt van generatie op generatie doorgegeven, totdat er een dochter is die de moed en het inzicht heeft haar moederwond te helen. Het helen van de wond is een pijnlijke klus, maar lang niet zo pijnlijk als door blijven gaan in de overlevingsmodus en de wond aan je kinderen doorgeven. Want in het laatste geval zul je je waarschijnlijk nog een keer verwonden, want de gevolgen van onbewust gedrag richting je kind komen doorgaans als een boomerang bij je terug.  

De pijn van het vrouw-zijn
De moederwond is trouwens deels ook een collectief trauma. Het gaat dan over de ingeademde pijn van het vrouw-zijn in patriarchale culturen waarin vrouwen gedwongen zijn een ondergeschikte rol te spelen. Oftewel geconditioneerd zijn zichzelf als ‘minder dan’ en ‘niet waardig’ te zien. Dit minderwaardigheidsgevoel is doorgegeven door talloze generaties van vrouwen en is daardoor diep geïnternaliseerd in de psyche van ontzaglijk veel vrouwen. Die dus allemaal moeite hebben met het aangeven van o.a. hun grenzen en behoeften.

Onbedwingbaar verlangen naar bevestiging
Gemakkelijk is het niet, om je uit de moederwond te bewegen. Op de eerste plaats vanwege de kwetsuur en het verdriet dat je hebt ervaren. Maar ook vanwege de blokkade op liefde en succes die deze vrouwen vaak ervaren. Want stel nou dat je die (onbewuste) overtuiging van je moeder dat zij (en jij dus ook volgens haar) niet goed genoeg zou zijn niet wil overnemen - en dat je dus wèl wil shinen - dan kan dat je zomaar het gevoel geven dat het niet loyaal is om in je kracht te gaan staan. En dat je daarmee de liefde en goedkeuring van je moeder riskeert (want zij heeft je immers geleerd je gedeisd te houden; afwijken kan (onbewust) als een persoonlijke afwijzing worden opgevat.) En haar liefde riskeren is het allerlaatste wat je wil! Want dochters met een moederwond houden (onbewust) heel lang een onbedwingbaar en onstilbaar verlangen naar bevestiging en waardering van hun moeder. Juist omdat ze die in hun jeugd ontbeerden....

In de val van de loyaliteit
Loyaliteit is heel mooi, maar kan kwalijk uitpakken. Want vanuit het diepe verlangen hun moeder te behagen kiezen veel dochters er dus voor om uit angst voor afwijzing en conflict, hun eigen licht dan maar te dimmen. Bang als ze zijn om zich door hun zelfverwerkelijking het verdriet of de woede van hun moeder (over het opgeven van delen van haarzelf) op de hals te halen, want dat kunnen ze niet aan. Omdat ze niet in hun kracht staan. En ze staan niet in hun kracht, omdat ze heel diep van binnen gehinderd worden door de vraag: ‘Ben ik eigenlijk wel iemand om van te houden?’ Wat natuurlijk super ondermijnend voor al je andere relaties is…

Jezus, wat zijn dat voor moeders?!
Misschien voel je kwaadheid in je opborrelen als je dit leest. Want wat zijn dat voor vreselijke moeders die hun kinderen hun liefde onthouden?! En ja, je hebt recht op je boosheid hoor, maar nogmaals: die moeders zijn zelf ook slachtoffers. Onbewuste slachtoffers, die onbewust daders zijn geworden.

Hun ‘daderprofiel’ ziet er trouwens in grove lijnen zo uit: 

  • Sommigen zijn aanvallend naar hun kind en bekritiseren, vernederen en verachten haar. Dochterlief kan het met geen mogelijkheid goed doen, wat zelfhaat genereert bij het kind; 
  • Anderen zijn fysiek en/of emotioneel afwezig voor hun dochter, waardoor het kind niet gezien is in haar behoeften en het gevoel heeft aan haar lot te zijn overgelaten. Ook dit slaat een diepe wond. Soms was die afwezigheid echter niet intentioneel, bijvoorbeeld als er een zusje of broertje was die veel aandacht nodig had, of als moeder ziek was, of moest werken voor de kost. Een niet-intentionele moederwond kan als gevolg van de gigantische loyaliteit van kinderen naar hun moeder toe heel lang onbewust en dus onbehandeld blijven. Wat toch nodig is, want een wond is nu eenmaal wond, en die heeft gevolgen voor de gewoontes en het gedrag van het kind: loyaliteit doet daar niks aan af!
  • En dan zijn er nog de moeders die hun dochter teveel overheersen met hun wil. En haar constant lopen te vertellen hoe ze moet leven en denken. En wat goed is en wat niet. Waardoor het kind geen ruimte ervaart en het gevoel heeft dat haar wil er totaal niet toe doet. Ook heel vervelend.

In al deze gevallen geldt: voel je behoeften en grenzen maar eens, als die er nooit of nauwelijks toe deden toen je nog een kind was…

Hoe weet je nou of de moederwond ook bij jou speelt en heling behoeft?
De moederwond is er natuurlijk in alle soorten en maten. Maar je herkent de wond aan de volgende neigingen:

  • Jezelf vergelijken: heel onzeker zijn over wie je bent en het gevoel hebben niet (goed) genoeg te zijn. Je vergelijkt jezelf met anderen en bent vaak besluiteloos.
  • Jezelf schamen: als je vaak denkt dat er iets mis is met je, of dat je gefaald hebt. Jezelf vind je supereng omdat je denkt dat je mensen afschrikt. Je hebt de neiging jezelf te willen veranderen voor anderen.
  • Niet voor jezelf opkomen: als je je grenzen en behoeften slecht voelt en aangeeft, en je heel gemakkelijk laat beïnvloeden. Vaak tolereer je ook véél te lang dat anderen je slecht behandelen.
  • Jezelf ontkrachten: als je jezelf iedere keer maar verontschuldigt en kleiner maakt dan je bent. (Wat een manier is om liefde te krijgen.) Als je daar last van hebt vind je het vaak ook verrekte lastig om een stabiel en zelfstandig volwassen op te bouwen. Maar doordat je ergens het gevoel hebt geen liefde en/of succes waard te zijn, ontkracht je jezelf dus vreselijk. Een andere manier om jezelf te ontkrachten is de neiging jezelf veel te erg weg te cijferen, bijvoorbeeld door de emotionele zorg voor anderen op je te nemen.
  • Je schuldig voelen: als je heel vaak het gevoel hebt iets of iemand te kort te doen. Dit constante je schuldig voelen kan behoorlijk devastating zijn! Net als trouwens die eeuwige zelfkritiek. Nee, vrouwen met een moederwond zijn niet gauw tevreden met zichzelf. En ook niet met anderen trouwens...  
  • Jaloers zijn: als je regelmatig competitie met andere vrouwen voelt, vooral op momenten dat je minder goed in je vel zit. Je probeert het wel weg te stoppen, maar het komt er toch uit. Bijvoorbeeld via overdreven star, of dominant gedrag. 
  • Jezelf saboteren: doordat je je aandacht richt op dingen te richten die niet goed zijn, of mis kunnen gaan, saboteer je je eigen geluk. Want het gevolg hiervan is veelal uitstelgedrag, omdat succes je eigenlijk beangstigt…

Kun jij wel wat hulp gebruiken bij het voelen en aangeven van je grenzen en behoeften? Misschien is transformatieve conflict- & lifecoaching dan iets voor je. Dan kun je ook gelijk (zelf) aan de slag met het helen van je moederwond. Daarvoor hoef je echt niet jarenlang in therapie. Je bent hartstikke welkom. 

 

Alexandra van Smoorenburg

 

Gerelateerde artikelen

 
 
 
 
Vond je dit artikel de moeite waard? Reageer, like of deel het!  

 

 

Stel je hebt een vreselijke manager... 10 tips!

Stel je hebt een vreselijke manager... 10 tips!
27-10-2020 18:17

Opgescheept zitten met een lastige manager is geen pretje. Je bent er immers behoorlijk afhankelijk van. Qua taakinhoud, werkplezier, promotiekansen, salaris. En dus is het een goed idee je best te doen voor deze relatie. Ook al gaat dat niet vanzelf. In dit blog vind je 10 praktische tips. 

Ter relativering. Besef dat vervelend gedrag meestal voortkomt uit stress, onwetendheid en gebreken in de opvoeding, zaken waar mensen zelf ook onder lijden. Er wordt veel van managers gevraagd tegenwoordig - organisaties zijn complex en productie-eisen hoog - en menigeen werkt op het randje van zijn energie èn competentie. Bovendien zitten veel managers tussen twee vuren in - het team en de directie - wat geen lekkere positie is. Het is echt niet altijd gemakkelijk om beiden 'fronten' op het werk en dan ook nog eens de wijdopengesperde vogelbekkies thuis tevreden te houden. 

 

Wat te doen? De meeste werknemers zien slechts twee opties: een nieuwe baan zoeken, of de ellende lijdzaam ondergaan. Maar er is nog een derde optie: sta op en doe iets. Zie het als een uitdaging, maak er een leerpunt van voor jezelf: een ontwikkelingsstap. Weggaan kan altijd nog. Je hebt meer macht en meer in je mars dan je denkt! Als het je lukt de relatie tussen jou en je manager te verbeteren is dat voor iedereen goed. Het maakt van jou een betere werknemer en van je leidinggevende een betere manager.

 

Hierop geldt één uitzondering. Wanneer je manager een rasechte manipulator is, zeg dan maar liever zo snel mogelijk je baan op. Een giftige omgeving is slecht voor je. Omgeving zeg ik, want het probleem zit nooit in één persoon alleen. Degenen eromheen die het toelaten zijn ook schadelijk. Geen halt toeroepen aan slecht gedrag is een zwaktebod en onverantwoordelijk. Daarbij zien sommigen er een excuus in om het slechte gedrag over te nemen. Wegwezen dus als je levensgeluk je lief is! En tot die tijd moet je het dan maar doen met één van onderstaande tips (tip 7).

 

Uitgaande van een vervelende, maar niet ondraaglijke situatie hier mijn tips om je leven draaglijker te maken:

  1. Bedenk dat je manager niet alléén maar slechte eigenschappen heeft. Noteer voor jezelf waar deze wèl goed in is, zodat je daar contact mee houdt. Kun je die kwaliteiten niet ophoesten, ga er op letten. En begin ze (hardop) te waarderen. Ook je manager is blij met een schouderklopje zo nu en dan. Op kritiek en irritatie alleen kun je geen relatie bouwen. 
  2. Kijk eens naar je eigen aandeel. Ben jij wel duidelijk, en breng je voor het voetlicht wat je (wèl) wil? Of moeten anderen dat maar aanvoelen? Maak je punt, maar zet je niet tegen de ander af. 
  3. Wen je aan over onbeduidende tekortkomingen heen te stappen. Niemand is bijzonder leuk als hij moe, ziek, of gestressed is: sla daar niet op aan, en neem gedrag dat hier zijn oorzaak in vindt niet persoonlijk. Benoem het gewoon en toon empathie (‘Je bent moe hè, gaat het nog?’), dat verdiept de band.
  4. Hou op met het steunen van onschuldig irritant gedrag. Lach niet om slechte grappen, dat zorgt er alleen maar voor dat je manager ermee door blijft gaan. 
  5. Stel een grens als je manager (of collega) dingen zegt die echt niet kunnen, zoals seksistische of racistische opmerkingen. Zeg dat je dat niet kunt waarderen. Of niet tof vindt. Of ga er overheen met: ‘Haha, er zijn mensen die ècht denken dat ze zoiets tegen een vrouw/man kunnen zeggen en dan leuk worden gevonden!’ Zég wat: verzin iets wat bij jou past. Niets zeggen is geen optie, want onderzoek heeft uitgewezen dat dit als groen licht wordt beschouwd.  
  6. Doet je manager opvallend vijandig of negatief? Wacht tot jullie alleen zijn, en vraag op een niet-aanvallende manier wat er met hem/haar aan de hand is. Gebruik zo'n moment om verbinding te maken. Dat zal zeker gewaardeerd worden. 
  7. Negeer manipulatief gedrag. Conflictsignalen negeren is over het algemeen geen goed idee, behalve als je weet dat je gemanipuleerd wordt. De enige manier om manipulatief gedrag te ontkrachten is door de ander geen (en dat wil zeggen: geen enkel!) houvast te bieden. Dus als je manager met een verleidelijk voorstel komt, ga er niet op in. Noch op allerlei (rare) argumenten om jou te overtuigen. En waak ervoor zijn vervelende, sneaky opmerkingen en persoonlijke hints persoonlijk op te vatten! Niet doen, want daarmee heeft ie je. Een manipulator doet er alles aan om je aandacht te strikken, maar als hij geen vat op je krijgt zoekt hij een ander slachtoffer.
  8. Zijn er ook collega’s die wèl goed met hem op kunnen schieten? (En daarmee bedoel ik niet de hielenlikkers en jaknikkers.) Vraag zo iemand eens hoe jij de relatie met je manager zou kunnen verbeteren.
  9. Verdiep je in verschillen in logica en denkstijl. Mogelijk verklaren de lastige dynamiek tussen jullie. Misschien is je manager bijvoorbeeld meer resultaat- en jij meer procesgericht. Bespreek het een keer, en duidt de verschillen tussen jullie als aanvullend.
  10. En last but not least: weet je baas wel dat je een probleem met hem hebt? Maak een afspraak en vertel hem waar je tegenaan loopt. Maak duidelijk wat het effect van de situatie op jou is. Geef aan wat je wil en probeer tot afspraken te komen. En vergeet niet om gelijk ook een datum te prikken om deze te evalueren!

Mijn idee is trouwens - na 20 jaar conflictcoachingervaring - dat deze situatie niet voor niks op je pad is gekomen. Heb je het gevoel dat het allemaal behoorlijk gecompliceerd ligt en wil je de onderliggende waardevolle boodschap voor jouzelf ontdekken, be my guest!

 

NB het woord manager is mannelijk dus staat er overal 'hij'. Maar je snapt wel dat het ook op vrouwelijke managers van toepassing is...

 

Alexandra van Smoorenburg

 

Gerelateerde artikelen

 
 
 
 
Vond je dit artikel de moeite waard? Reageer, like of deel het!  

Meditatie naar het diepe hart (audio-bestand)

04-09-2020 11:49

Bijgaande meditatie brengt je in korte tijd (20 minuten) bij je gevoel en helpt je je kracht weer terug te vinden. Ik plaatste hem gister onderaan het blog Door Zelfliefde beter in Conflicthantering. Om 'm gemakkelijker vindbaar te maken hierbij nog een keer apart de upload. Zoek een rustig plekje waar je niet gestoord wordt, klik op de grijze cirkel hieronder met het witte microfoontje, het bestand verschijnt bovenaan in je browser, download op je telefoon, en genieten maar! Zo vaak je maar wil. 

 Giving pure_heart-700x500

 

Deze reactie kreeg ik gisteren al gelijk terug: "Lieve Alexandra, Dank voor je prachtig cadeau. Ik had/heb een droevig hart en kan niet anders zeggen ik heb heerlijk gehuild zo fijn en warm  en teder. Het heeft me zo prettig uit mijn cognitie gehaald en laten voelen hoe het met mijn ademhaling is. En je stem zo fijn fluweel zacht. Dank je wel voor je fijne zijn."

 

Als je vaker berichtjes van me wilt ontvangen (eens per maand of twee maanden, als ik er zin in heb) met mooie ervaringen en info, laat me weten. Groet, AleXandra

Luister!
reacties  0 reacties reageren

Drie voordelen van zelfliefde

Drie voordelen van zelfliefde
01-09-2020 18:19

Zelfliefde maakt het leven stukken leuker en beter. Het heet niet voor niks de bron van alle andere liefdes te zijn! Toch is me opgevallen dat mijn coachees onbewust vaak meer met dit thema worstelen dan hun lief is. ‘Zelfliefde, is dat niet egoïstisch? Ik voel me dan gelijk een beetje fout.' 'Ik doe wel aardig, maar ik ben niet echt zo lief hoor!’ En zo verder. Het grote misverstand is dat mensen menen pas van zichzelf te mogen houden als ze 100% lief, leuk en aardig zouden zijn. Tegen iedereen. En nee, dat zijn ze niet. Ik ook niet. Wie wel?!

 

Van kop tot kont-logica
Dus. Ook al ben je soms een draak, of een gigantische betweter, of een godvergeten loser: geef jezelf gewoon toestemming om van kop tot kont van jezelf te houden, inclusief alle fysieke en geestelijke tekortkomingen en donkere randjes en hoekjes. Want zonder zelfliefde raak je totaal afhankelijk van wat anderen van je vinden. En kom je heel snel in een negatieve spiraal terecht. Maak er een gewoonte van om elke keer als je in de spiegel kijkt of er toevallig langs loopt tegen jezelf te zeggen: 'Hé kanjer!', of 'Dag liefie: ik hou van jou!, of iets dergelijks. Maar niets minder dan dat. 

 

Het beste uit je dwangneurose halen

Nog een tip. Speciaal voor mensen die last hebben van dwangmatige gedachtenpatronen. Denk je constant dingen als: ‘Maar wat als … (ik Corona krijg, het helemaal fout gaat, hij mij bedriegt etc)?’ Of: ‘Ik mag geen fouten maken, ik mag geen fouten maken, let op: maak geen fouten, want dan zwaait er wat!’. Et cetera. Maak dan op een positieve manier gebruik van die gewoonte en vervang die gedachte elke keer dat ie opkomt door een positief statement over jezelf, de ander, of wat er kan gebeuren. Dan heb je tenminste nog wat aan je dwanggedachte! Want je weet: met je denken creëer je je leven. Denk je vervelende gedachten, dan ga je je ook zo voelen. Dus, als je jezelf dan toch wil brainwashen: doe het met positieve in plaats van met negatieve gedachten.

 

Drie voordelen van zelfliefde
Zelfliefde maakt trouwens way beter in conflicthantering. Logisch, want zelfliefde houdt in dat je er mag zijn van jezelf en dat je het normaal vindt dat wat jij voelt en denkt òòk telt. En dat maakt dan weer dat je je grenzen bewuster voelt (voorwaarde om ze te kunnen stellen!) en eerder het gesprek aangaat over iets wat jij vreemd of ongewenst vindt. Wie zichzelf uitvlakt, denkt al gauw dat het aan hem- of haarzelf ligt als ie ergens moeite mee heeft. Tja, en dan komt het niet meer zo van een gesprek...

 

Ware zelfliefde maakt (grappig genoeg) ook minder egocentrisch. Want wie zijn eigen behoeften onderkent en zichzelf accepteert inclusief flaws, snapt dat de ander ook niet perfect is. Het komt eerder in 'm op dat die ander nu eenmaal anders is, en het dus ook anders zal zien, en daar ook recht op heeft. Tja, en daarmee ontstaat al gelijk meer ruimte voor een goed gesprek. Zelfliefde zorgt dus voor meer en een gezondere balans, in welke relatie dan ook.  

 

Zelfliefde dient simpelweg onze optimale ontplooiing als mens. Je hebt dit innerlijke vangnet gewoon keihard nodig om zowel de tegenslagen van het leven als je eigen tekortkomingen op te vangen. Het ontbreken van onnodige innerlijke spanning (bijvoorbeeld door allerlei onzinnige schuld- en schaamtegevoelens) heeft echt een weldadige en helende uitwerking zowel op jezelf als op anderen. Want zeg nou zelf: is het niet heerlijk en inspirerend om te vertoeven in de omgeving van iemand die werkelijke zelfliefde kent? Dan kom je toch helemaal tot jezelf? 


Zelfliefde als mentale hygiene oefening
Ach, er valt zo ontzettend veel te zeggen over dit onderwerp: ik ga maar niet proberen volledig te zijn. Maar ik wil wel nog graag meegeven dat zelfliefde een vorm van mentale hygiene is, die discipline vergt. En daarmee bedoel ik dat je bereid moet zijn in zelfliefde te investeren. Niet één keer, maar iedere keer weer. Dat je bereid moet zijn je koppie - net als de zonnebloem op het plaatje - steeds opnieuw weer naar het licht te bewegen. Naar wat er wèl goed gaat of is. Naar waar je dankbaar voor bent. Naar de schoonheid die er overal om je heen is. Naar al die liefde en effort die mensen om je heen in allerlei zaken stoppen en die jouw leven mooier maken. En ja, die flexibiliteit en openheid opbrengen kost energie! Maar dit is meer dan de moeite waard, want behalve dat het de spirit op het moment zelf hoog houdt heeft de moderne hersenwetenschap uitgewezen dat mensen die verzuimen aan mentale hygiene te doen, bij het ouder worden vanzelf bozer, banger en verdrietiger worden... Hoeveel redenen heb je nog nodig om voor zelfliefde te gaan?

 

Dit allemaal trouwens naar aanleiding van een selfcare-oefening die ik vanochtend voor een van mijn coachees opnam: een meditatie naar het Diepe Hart (een reisje van 20 minuten). In het kader van De Liefde heb ik ‘m voor jou als lezer ook downloadable gemaakt. Als dank voor het lezen van dit blog en als dank voor de mooie, lieve mens die jij bent! :)

 

Een hele mooie ervaring ermee gewenst! Groet en liefs,  

© AleXandra van Smoorenburg

 
PS1 Waar klikken? Op de kleine grijze cirkel hieronder met het witte microfoontje erin. Het bestand verschijnt bovenin je browser. 

PS2 Gaaf als je een reactie achterlaat hieronder!
PS3 Heb je een vervelend conflict en wil je je daarvan bevrijden: try me, je bent van e welkom

 

Gerelateerde artikelen

Check ook dit vlog: Zelfliefde is niet egoistisch, 2018
 
 
 
 
Vond je dit artikel de moeite waard? Reageer, like of deel het!  
Luister!

Grenzen stellen voor conflictmijders

05-06-2020 14:41

Lastig hè, grenzen stellen. Maar wel nodig. Bekijk deze video om te weten wat het je kost als je het niet doet en wat je er voor terug krijgt als je het op z'n tijd wel doet...

 

En mocht je hierna nog meer willen weten, bijvoorbeeld waar dat toch vandaan komt dat jij en ik en het gros van de mensheid het zo lastig vinden om op te staan en nee te zeggen, of de ander aan te spreken, dan  heb ik hier nog een interessante video voor je: Doorbreek je angst voor het geven van negatieve feedback 

  

 
 
 
Vond je dit artikel de moeite waard? Reageer even of deel het op je tijdlijn!  

Behoefte aan rust, stabiliteit en ruimte? Check deze meditatie (audio-opname)

Behoefte aan rust, stabiliteit en ruimte? Check deze meditatie (audio-opname)
06-04-2020 12:58

Hoi! Hieronder een begeleide meditatie voor rust, stabiliteit en ruimte (16 min). Je kunt 'm zo op je mobieltje downloaden en dan lekker met je oortjes in beluisteren. Niemand die er last van heeft. En lekker geen beeld erbij, want dat leidt alleen maar af :) 

Hou je mals (taai hoeft van mij niet), leef gezond, en blijf vooral je lieve Zelf in deze onzekere tijden! 

Warme groet,

AleXandra

 

PS Maar niet luisteren terwijl je auto rijdt hè! 
PS Waar je moet klikken? Op de kleine grijze cirkel hieronder met het witte microfoontje erin. Het bestand verschijnt bovenin je browser. 

PS Fijn als je hieronder bij 'reageren' even laat horen of deze meditatie je inderdaad verzachting en rust bracht. Wie weet neem ik dan wel vaker een mooie meditatie voor je op!  

 

 
 
 
Vond je dit artikel de moeite waard? Reageer, like of deel het!  
Luister!

Tijd voor innerlijk werk! (Coronacoaching)

18-03-2020 14:26

De Coronacrisis verandert de wereld op een ongekende manier. Hoe de toekomst eruit zal zien weten we nu natuurlijk nog niet, maar ik ga er van uit dat het heel anders zal zijn. Is dat slecht nieuws? Nee, want we waren er niet al te best aan toe. Maar dat drong zo slecht door dat het zelfregulatieprogramma van de natuur nu in werking is getreden. Het zou maar zo kunnen dat als we nu ons innerlijke werk goed doen, we ons ontwikkelen van rupsje-nooit-genoeg naar de prachtige veelkleurige vlinder die we in potentie al zijn.

 

Kom, laten we vooraan beginnen, bij onszelf. In deze video een paar reflectievragen om nu aan jezelf te stellen. 

 

Leuk als je wat van je antwoorden deelt hieronder!

 

 
 
 
Vond je dit artikel de moeite waard? Reageer, like of deel het!  

Wat te doen als het over is, maar niet voorbij

Wat te doen als het over is, maar niet voorbij
06-03-2020 16:01

Verlies, of dat nu van je baan is of van een intieme relatie, hakt erin. ‘Sorry, maar ik denk dat het beter is als onze wegen gaan scheiden.’ Bam! 'Huh, wat-de piep?! Waar gaat dit over?!’ Na je eerste, nog vrij redelijke, rationele reactie volgen verdwaasde dagen, weken, maanden waarin je van de ene emotie in de andere tolt. Woede, ongeloof, jaloezie, angst, wraakgedachten, schaamte, zelfmedelijden, verdriet: you got it all. En het erge is: je moet er wat mee. Eromheen leven kan niet. Hoe heb ik deze tsunami niet aan zien komen, vraag je jezelf vertwijfeld af…

 

De afgrond
Het is voor de meesten van ons erg lastig als 'de ander' de relatie verbreekt. Woedend, omdat  die ander ons iets afgenomen heeft. Ons leven. Onze veiligheid. De klootzak. De bitch. Getergd voelen we ons, over zoveel oneerlijkheid. Razend over het verraad. Met daarop volgend de stekende pijn en afgrond zodra we ons realiseren dat we er dus weer alleen voor staan. Opnieuw verlaten. Afgedankt. 'Waarom overkomt mij dat? Wat is er verdomme mis met mij?! Blijkbaar niet goed genoeg... Blijkbaar de liefde niet waard…' De pijn van een gebroken hart is het ergst op onze zwakke plekken.

 

Unfinished business
Het einde van een werk- of partnerrelatie kan net zo traumatisch zijn als het verlies van een arm of been. In de veronderstelling dat we ons zo verschrikkelijk voelen als gevolg van het verlies van die specifieke baan of die ene persoon (waar we juist ooit ons kostbare doch wankele vertrouwen in hadden gesteld!) zien we vaak lang over het hoofd dat de diepe pijn en ontreddering die een verlieservaring ons in sommige gevallen doet voelen, eigenlijk het gevolg is van onze ‘unfinished business’. Van oude wonden, waarvan nu blijkt, dat ze op een dieper niveau toch nog niet (helemaal) geheeld waren.

 

Waar kies je voor?
In plaats van dat het de bron wordt van nog meer schade en vernietiging, kun je van de beeindiging van die relatie ook de eerste stap naar heling en groei maken. Namelijk door te besluiten om je in die pijnlijke omstandigheden niet voor je rotgevoelens af te sluiten. Want psychische pijn kan je vernietigen, maar ook redden. Er bewust doorheen gaan versnelt het helingsproces en brengt een voordien ongekende helderheid. De keus is aan jou.

 

Daar waar het begint
Afgelopen week las ik een opmerking van een Amerikaanse professor en theologe, Barbara Brown Taylor, die schreef: 'Een nieuw leven begint in het donker. Of het nu een zaadje in de grond is, een baby in de baarmoeder, of Jezus in het graf, het begint in het donker.' Prachtig geformuleerd, want dit 'donker' is natuurlijk een metafoor voor al die negatieve en moeilijke emoties waar we last van hebben na een groot verlies. Die gevoelens zuiveren de grond voor het nieuwe begin. 

Groeistadia 
In de tocht naar boven, terug naar het licht, doorlopen we eigenlijk allemaal dezelfde stadia. Kübler Ross benoemde ze al: ontkenning, woede, onderhandelen, depressie (niet per se in die volgorde) en tenslotte aanvaarding. Het is niet ziekelijk als je woedend of depressief (etc) bent na een groot verlies; het is normaal. We hebben die gevoelens en geestesstaten nodig voor ons herstel.

 

Middels de ontkenning geven we onszelf de tijd om de switch te maken. De woede is belangrijk om onze zelfwaarde te hervinden. Met het marchanderen (alles uit de kast halen om het verlorene terug te krijgen) verzamelen we het goede. De depressie brengt ons in contact met onze oorspronkelijke wonden en zet ons aan die te helen. En met de aanvaarding creëren we vaste grond in onze psyche voor nieuwe ontwikkelingen. En die vaste grond is - zoals iedereen die ooit een zaad in een pot heeft gestopt zal weten - een voorwaarde voor 'het zaad van vertrouwen en liefde' om opnieuw te kunnen ontkiemen...   

 

Vertrouwen

Voltrekken die herstelfasen zich 100% lineair? Nope. Sommige mensen slaan fasen over, anderen blijven héél lang in èèn fase hangen, of vallen terug in een eerdere fase. Maar één ding is zeker: je kunt dit proces volledig vertrouwen. Al die emotionele staten van zijn, zijn functioneel in het transformatieproces. En ze trachten te ontwijken of zelfs te verhinderen zal er alleen maar toe leiden dat de pijn langer duurt. Door te durven voelen wat je voelt zal op een goede dag zoals boeddhisten zeggen: 'de verwarring dagen als wijsheid'. En zul je je verrijkt voelen door deze ervaring. Sta je jezelf toe dit proces te doorlopen dan is er geen kwestie van 'of', maar van 'wanneer'. 

 

Zonder veiligheid geen kans op groei
De eerste stap naar zelfbevrijding en groei is dus simpelweg het uiting geven aan je pijn en struggle. Veel mensen hebben daar een veilige plek voor nodig. Iemand die hun proces respecteert en niet gaat lopen trekken en sjorren. Want een mens kan niet op bevel een bepaalde fase doorleven of afsluiten. Zo'n veilige plek is natuurlijk ontzettend fijn als je in de shit zit, en vaak ook noodzakelijk. Desondanks is het eerste wat ik mensen in de Vrijplaats leer, waar ze die veilige plek in zichzelf kunnen vinden. En hoe die plek - ook als ik er niet bij ben - te benutten. Om van daaruit bovengenoemde emotionele fases versneld te doorlopen. Een ontdekking voor het leven. 

 

Weten wat een transformatief conflict- & lifecoachingtraject nog meer brengt? Check deze pagina.

 

Gerelateerde artikelen

 

 

 
 
 
 
Vond je dit artikel de moeite waard? Reageer, like of deel het!