Van Conflict naar Groei. - Gratis online conflictcoaching

Familieperikelen

07-07-2010 23:10

Geplaatst: 06-06-2010 17:58 uur, door Jeske

Ik kom uit een samengesteld gezin. Toen mijn vader en stiefmoeder overleden, bleek de erfenis verdeeld over de kinderen van mijn vader (oudste dochter kreeg 2/5e, ik ook, mijn zusje 1/5e).

Mijn stiefzussen kregen niets omdat hun moeder onder huwelijkse voorwaarde met mijn vader was getrouwd.
De oudste stiefzus is zeer bemiddeld, heeft geen geld nodig.
De andere stiefzus is gewoon bemiddeld.

Sindsdien is het contact tussen de zussen beroerd, en het familiegevoel weg.

Ik vond het eng om opeens geld te krijgen, moest leren om er mee om te gaan. Durfde het niet uit te geven, blijk dus tikje vrekkig. Als ik iets geef aan mijn jongere stiefzus, bedankt ze niet. Dat ontmoedigt.

Hoe ga ik met deze situatie om? Het is 4 jaar later en knaagt nog steeds. De verstandhouding onderling is niet bepaald optimaal.

plaats een reactie »

Reacties

Re: Familieperikelen

Geplaatst: 07-06-2010 14:34 uur, door coach 1

Ik begrijp je gewetensconflict. Mag ik vragen welke strijd er precies in jou om gaat?

Re: Familieperikelen

Geplaatst: 07-06-2010 18:06 uur, door Jeske

De strijd of ik iets moet delen met mijn stiefzussen, en zo ja, hoe.

Als de verhoudingen goed waren geweest, hadden we hier toch uit moeten komen of op een normale manier over kunnen praten, maar dat is niet het geval.

Re: Familieperikelen

Geplaatst: 08-06-2010 10:07 uur, door coach 1

Moeten delen hoeft niet, las ik. Maar zou je iets willen delen?
(Nog los van hoeveel en hoe)

Re: Familieperikelen

Geplaatst: 08-06-2010 12:36 uur, door gv53

Ik heb de oudste stiefzus een sieraad van haar moeder willen geven dat ik had geërfd. Dat deed haar wel wat, maar ze accepteerde hem niet. Ik heb die ander een weekendje weg gegeven, die heeft daar niet voor bedankt. De jongste zus idem. Ze vinden dat ze tekort gedaan zijn (en dat het oa mijn schuld is).

Ja, ik wilde wel wat geven, maar geen idee wat, hoe en hoeveel.

Re: Familieperikelen

Geplaatst: 08-06-2010 14:45 uur, door coach2

vind je in iets doen of laten dat je zelf schuldig bent of vinden anderen dat?

Re: Familieperikelen

Geplaatst: 08-06-2010 18:10 uur, door zw9r

Dank voor de snelle reacties.

Mijn zussen vinden dat ik het moet rechttrekken. Nu zeggen ze dat niet meer hardop, maar ze mokken nog wel. Soms vind ik dat ik het met mijn eigen zus moet rechttrekken, maar heb er eigenlijk geen zin in. Daar voel ik me schuldig over.

Re: Familieperikelen

Geplaatst: 09-06-2010 23:44 uur, door coach 1

Hoe sta je er emotioneel in?

Re: Familieperikelen

Geplaatst: 10-06-2010 12:18 uur, door Jeske

Boos.

En gefrustreerd en verdrietig. Ik voel me op een bepaalde manier ook alleen.

Re: Familieperikelen

Geplaatst: 10-06-2010 13:45 uur, door coach2

Wat gebeurt er met jou als je geen lading geeft aan de gedachte 'ïk moet het met mijn zus rechttrekken'.

Re: Familieperikelen

Geplaatst: 10-06-2010 15:25 uur, door coach 1

Op wie is jouw boosheid vooral gericht? Op je vader en stiefmoeder, je (stief)zussen, of jezelf?

Re: Familieperikelen

Geplaatst: 10-06-2010 16:55 uur, door Jeske

Mbt. de 1e reactie: dan voel ik me schuldig.

Mbt de 2e reactie: op mijn oudste stiefzus omdat die veel (!) geld verdient met haar werk, dus wat wil ze dan van mij nog? Op mezelf omdat ik geen zin heb het met mijn echte zusje recht te trekken. En op mijn ouders omdat ze al voor hun overlijdens niet de onderlinge familieverhoudingen tussen mij en mijn zussen hebben besproken.

Re: Familieperikelen

Geplaatst: 10-06-2010 19:46 uur, door coach 1

Stel jij zou in de huid van je vader, stiefmoeder, zus(sen) en stiefzussen kunnen kruipen .. en je zou dit hele spektakel plotseling ook vanuit hun positie kunnen zien ... wat zie/ begrijp jij dan opeens, wat je tot nu toe niet zag?

Re: Familieperikelen

Geplaatst: 10-06-2010 23:02 uur, door Jeske

Bedoel je die vraag in het totaal, of per persoon?

Mijn vader wilde een goede toekomst voor zijn eigen kinderen, en vond dat de vader van mijn stiefmoeders kinderen verantwoordelijk was voor hen.

Mijn stiefmoeder wilde 300 kilo aandacht, liefde en erkenning. Zuij waagde zich daarom niet aan het bespreken v/d familieverhoudingen.

Mijn stiefzussen willen erkenning + situatie niet onder ogen zien.

Mijn zusje wil hetzelfde deel als ik.

Zoiets?

Re: Familieperikelen

Geplaatst: 11-06-2010 10:10 uur, door coach 1

Bijna. Wat jij beschrijft zijn hun belangen. Die zie je. Maar die zag je ook al vanuit je eigen positie. Op het niveau van de belangen kun je jouw probleem meestal niet oplossen.
Wat ik bedoel is nog een stapje verder te gaan. Ik bedoel met 'in hun huid kruipen' dat je je even helemaal met hen identificeert (een voor een). Dus dat je je voorstelt dat je je vader, stiefmoeder etc bent. Dat je in hun energie gaat staan. Misschien vindt je dat eng, maar het is maar een oefening. Je kunt er elk moment mee stoppen. Het bereik van deze oefening is groot. Je zult dit merken als je het doet.

Re: Familieperikelen

Geplaatst: 11-06-2010 13:08 uur, door Jeske

Mijn vader wilde dit voor zijn dochters, alleen had hij zijn kleinzoon extra willen bedelen omdat hij gek op hem was. Door omstandigheden verviel dat erfdeel echter, vandaar dat mijn zusje minder kreeg.

Mijn stiefmoeder had een moeizame relatie met mijn vader, en al lang tevoren teveel ingeleverd van zichzelf, keek bij haar overlijden spreekwoordelijk de koe in de .....

Mijn stiefzussen voelden zich buitengesloten en gekwetst door het testament. Jaloers en machteloos. Iets wat wellicht al speelde vanaf het moment dat hun moeder mijn zusje en mij ging opvoeden.

Bedoel je dit?

Re: Familieperikelen

Geplaatst: 12-06-2010 12:55 uur, door coach 1

Ja. Wat doet het met jouw gevoel van boosheid op je familie, als je beseft hoe pijnlijk en dramatisch de situatie ook voor de anderen moet zijn geweest?

(neem wat tijd hiervoor, want het gaat er ook om bij jezelf te achterhalen waar je boosheid nou eigenlijk vandaan komt)

Re: Familieperikelen

Geplaatst: 13-06-2010 10:07 uur, door nu7r

Ik voel me niet gezien (al langer dan deze gebeurtenis hoor). Nu met die erfenis was ik opeens belangrijk, maar om een verkeerde reden. Dat is mijn boosheid.

Re: Familieperikelen

Geplaatst: 13-06-2010 17:34 uur, door coach 1

Dat is erg en kan gemeen pijn doen. Elk mens heeft het nodig om gezien en gewaardeerd te worden.

Zou jij deze situatie willen aangrijpen om jezelf eens goed te laten zien aan je familie?

Re: Familieperikelen

Geplaatst: 14-06-2010 10:35 uur, door Jeske

Eh... ja. Ben benieuwd naar je reactie. Knap dat je dit eruit kreeg met doorvragen.

Re: Familieperikelen

Geplaatst: 14-06-2010 11:45 uur, door coach 1

Knap van jou! Dat je de moed had er dieper op in te gaan en nu aanvoelt dat je er misschien nog wel iets mee kunt.

Je vertelde eerder dat de situatie zoals die ontstaan is je ook verdrietig maakt. Wat is het wat je mist? Waar verlang jij naar?

Re: Familieperikelen

Geplaatst: 14-06-2010 18:12 uur, door Jeske

Dank. Wat ik zou wensen?
Meer betrokkenheid vanuit mijn stiefzussen, oprechte aandacht voor mij. Ze vinden het bijna teveel om op mijn verjaardag langs te komen bijvoorbeeld (was al voor de erfenis). De oudste stiefzus is snel geneigd om te oordelen, en luistert daarmee eigenlijk niet.

Re: Familieperikelen

Geplaatst: 15-06-2010 11:55 uur, door coach 1

Betrokkenheid.
Waar zou jij hen meer bij kunnen en willen betrekken?

Re: Familieperikelen

Geplaatst: 16-06-2010 10:16 uur, door Jeske

We hebben niet echt een gemeenschappelijk belang volgens mij. Ik zou ze kunnen betrekken bij mijn verjaardag, of een uitje?

Re: Familieperikelen

Geplaatst: 17-06-2010 10:54 uur, door coach 1

Verjaardag of een uitje kunnen leuke aanleidingen zijn (mits de ander dat ook vindt natuurlijk). Maar dan schieten we gelijk in een vorm. Ik bedoelde mijn vraag ietsje verdergaand: wat (van jezelf) zou je best nog met hen willen delen? Zijn er bepaalde onderwerpen of gebieden die je zelf belangrijk of leuk vindt en waarover je specifiek met hen in contact zou willen zijn.
Anderzijds: in welke dingen van hen ben jij nog geïnteresseerd?

(Ben je oorspronkelijke vraag niet verloren hoor. Met hartezaken ligt het alleen zo dat er geen hapklare antwoorden voor klaarliggen. Daar neemt het hart geen genoegen mee. Door een fijnere afstemming met jezelf krijg je steeds beter in beeld wat je nou echt wilt/behoefte aan hebt - en daar kun je dan weer je oplossing mbt het erfenisdebacle op afstemmen)

Re: Familieperikelen

Geplaatst: 17-06-2010 15:41 uur, door Jeske

Hm, ik leef eenvoudig ivm mijn voorkeur voor het boeddhisme, dus heb eigenlijk niet veel te delen. Misschien binnenkort vrijwilligerswerk.

Ik vind t van de jongste stiefzus leuk om op de hoogte te blijven van haar kinderen. Bij de oudste van haar werk en waar ze zoal heen reist, maar daar deelt ze amper over, ook niet als ik erover vraag.

Re: Familieperikelen

Geplaatst: 18-06-2010 12:01 uur, door coach 1

Als jij het eens helemaal zou mogen zeggen, zonder rekening te houden met wat de ander er van vindt, wat zou je dan - vanuit jouw visie op het leven - tegen je zussen en stiefzussen willen zeggen?

Re: Familieperikelen

Geplaatst: 18-06-2010 16:28 uur, door Jeske

Zoiets: stelletje &%$*, jullie hebben een prachtige zus aan mij, hardstikke lief. Ik leef, haal adem, maak mooi muziek, ben leuk, grappig. Hier en nu. Morgen weet je niet of ik nog leef. Of dat jij leeft. Je beschouwt me als een vanzelfsprekendheid, terwijl ik een kadootje ben. Houd op met kritiek geven ajb, ik wil gewoon horen dat je van me houdt. Daar heb ik wat aan. Ik hou ook van jullie, met al mijn menselijkheden en onhebbelijkheden. (zo... was toch nog een heel verhaal)...

Re: Familieperikelen

Geplaatst: 21-06-2010 14:08 uur, door coach 1

Dat benne berichte! Goed om te lezen. En je hebt nog helemaal gelijk ook.
Wat weerhoudt jou er op dit moment nog van om een event te bedenken, waarop jij je familie laat weten dat je ze mist, dat ze niet weten wat ze verdorie aan jou missen, dat je van ze houdt,
dat je wilt weten hoe het met ze gaat en wat er nou eigenlijk precies in hen omgaat.

Re: Familieperikelen

Geplaatst: 22-06-2010 10:02 uur, door Jeske

En hoe zie je zoiets voor je? Dat ik in 1e instantie een feestje aankondig, en tijdens het feest aangeef wat me bezighoudt? Of dat ik van te voren al iets laat weten erover? Ik vraag het maar even? En hoe weet ik dat mensen komen, als ze al niet de moeite nemen om naar mijn verjaardag te komen? Of hoe haal ik ze over?

Re: Familieperikelen

Geplaatst: 22-06-2010 14:07 uur, door coach 1

Jij denkt aan een feest.
Op basis van wat je eerder schreef over de verhoudingen tussen jullie is dat eerlijk gezegd niet het eerste waar ik aan denk. Je zussen hebben de balen schreef je eerder. Een feest dendert daar over heen. Maar - met je meedenkend - als je het slim aanpakt kan het misschien werken. Nog even een check: Is dit iets wat je zelf ziet zitten? Waar je op door wilt gaan?

Re: Familieperikelen

Geplaatst: 23-06-2010 07:51 uur, door Jeske

Eh ja, dat zie ik wel zitten, ook al voel ik me onzeker. Kan ik het niet beter in een 1-op-1 gesprek vertellen, of in een brief? Hoe zijn je ideeën daarbij?

Re: Familieperikelen

Geplaatst: 23-06-2010 09:57 uur, door coach 1

Okay, we gaan door op de feestgedachte. Leuk. Wat zou een leuke aanleiding kunnen zijn voor een feest?
Voor de brainstorm kun je denken aan:
- Iets geks, iets in de sfeer van wat jullie vroeger fijn/gezellig vonden, maar nooit meer doen met elkaar, iets waarvoor ze te porren zijn.
Of
- Iets wat ook leuk is voor hun kinderen. Daar heb je mensen mee. Dan komen ze geheid!
Of
- Dat je iets van jezelf laat zien/horen. (je schreef dat je mooie muziek maakt - kun je daar iets mee?)

Het hoeft niet duur te zijn. Als je een goed idee/concept hebt, wordt het feest vanzelf goed.

Re: Familieperikelen

Geplaatst: 25-06-2010 10:29 uur, door Jeske

Wat betreft het 1e idee: ik zou het wel grappig vinden een feestje te organiseren rondom ieders jeugdfoto's: een wedstrijd wie de leukste foto heeft + wat eten erbij.

Ik zou ook wat muziek kunnen spelen, maar voel me daar wel verlegen mee, zeker als er kinderen lopen rond te rennen.

Re: Familieperikelen

Geplaatst: 25-06-2010 12:24 uur, door coach 1

Héél leuk idee van die jeugdfoto's + wedstrijdelement. Van alle foto's + bijbehorend verhaal zou je daarna weer een leuk gezamenlijk familieboek kunnen maken. Als idee ook leuk naar de kinderen toe, al die familieverhalen. Plus dat het de betrokkenheid bij elkaar op een niet bedreigende manier weer aanzwengelt. Ik zeg dus: yes!

Maar nu ook nog even naar de pijn toe. Wat gaan we doen met al die onuitgesproken gevoeligheden van iedereen? (Er is wel iets heftigs gebeurt in jullie familie en daar kan je natuurlijk niet zomaar overheen leven. Dat wreekt zich, zoals je zelf al weet.) Zou je daar op deze dag iets mee willen? Of wil je deze dag gebruiken puur om de luiken weer een beetje open te zetten?

Re: Familieperikelen

Geplaatst: 26-06-2010 11:00 uur, door Jeske

Ik zou er denk ik wel iets van naar voren willen brengen, weet alleen niet hoe. Voor mijn gevoel moet ik op eieren lopen in de familie.

Re: Familieperikelen

Geplaatst: 27-06-2010 18:35 uur, door coach 1

Wat precies zou je naar voren willen brengen?

Re: Familieperikelen

Geplaatst: 28-06-2010 09:00 uur, door Jeske

Dat ieder van ons een mooi mens is, met een eigen achtergrond. Soms kan dat pijnlijk zijn omdat je elkaar niet begrijpt of vindt. Door onze ouders werd er weinig gepraat over de familie(verhoudingen), en dat doen wij onderling ook amper. Ik sta er zelf wel voor open, en het geeft denk ik kansen om de ander te leren kennen door het af en toe wel te doen. De erfenis zorgde helemaal voor een verwijdering, wat vervelend is, maar ik niet terug kan draaien. Ik mis mijn familie en hoop dat we de band kunnen aanhalen. En dat ik ook graag gezien wordt om wie ik ben, en niet zozeer als de dochter van (etc). Ik vind het fijn als er ook aandacht wordt besteed aan mijn verjaardag, dat schiet er nu te makkelijk bij in. En daar heb ik last van.

Zoiets?

Re: Familieperikelen

Geplaatst: 28-06-2010 10:06 uur, door coach 1

ja, heel mooi. Je uit jezelf en geeft aan wat je nodig hebt, maar je kwetst niemand. Heel goed.

Ik moet denken aan een spreekstokronde. Ken jij dat (indianen)principe? Daarbij wordt iedereen in de kring uitgenodigd om te delen wat ie op zijn hart heeft. Wie wil spreken neemt de (spreek)stok in handen. De bedoeling is dat mensen naar elkaar luisteren, en niet op elkaar reageren. Zo komt iedereen aan het woord en je hoort wat er in de ander leeft, zonder dat het tot discussie leidt. Als je de kinderen ook mee laat doen blijft het licht.
Misschien een idee voor deze gelegenheid?

Re: Familieperikelen

Geplaatst: 29-06-2010 12:34 uur, door Jeske

Ik ken het idee en het is best goed, maar geloof niet dat mijn familie ervan houdt. Heb ooit voorgesteld om naar een mediator te gaan die zonder oordeel gesprekken begeleidt, maar toen werd ik voor gek versleten.

Re: Familieperikelen

Geplaatst: 30-06-2010 12:29 uur, door coach 1

Ik begrijp het. Zoiets moet er ook niet te dik bovenop liggen.

Hoe voelt het onderwerp eigenlijk voor jou inmiddels? Heb je een beetje het gevoel dat het werkbaar is geworden?

Re: Familieperikelen

Geplaatst: 30-06-2010 15:29 uur, door Jeske

Nee, eerlijk gezegd niet. De emoties zitten me gewoon hoog, ik voel me niet in voor een feest. Ik voel me erg verdrietig. Verder voel ik me te onzeker over het geven van een feest, want het nadeel is ook dat ze gewoon weer eens af kunnen zeggen, en dan krijg ik de zoveelste afwijzing. Als ze ergens geen zin in hebben, laten ze gewoon niks horen of trekken zich gedurende weken / maanden terug. Lekkere familie ook wel (not).

Re: Familieperikelen

Geplaatst: 01-07-2010 10:56 uur, door coach 1

Ja, dat begrijp ik. De weg naar de uitgang is geplaveid met al die eerdere teleurstellingen, die dan weer zo op je af komen.
Hoe zou je op dit moment goed voor je verdrietige ik kunnen zorgen?

Re: Familieperikelen

Geplaatst: 01-07-2010 13:43 uur, door Jeske

Mag ik ff pauze houden? Moet e.e.a. laten bezinken.

Re: Familieperikelen

Geplaatst: 02-07-2010 13:20 uur, door coach 1

Dat lijkt me een goeie manier!

Re: Familieperikelen

Geplaatst: 07-07-2010 23:10 uur, door coach 1

Hoe gaat het nu met je?

Gratis online conflictcoaching

Toestanden in de familie