Ontmoet je schaduw

ontmoet je schaduw
ontmoet je schaduw
15-10-2015 13:53

Het kan een mens weleens teveel worden
Soms zit alles tegen. Ruzie met je kind. Je bent langdurig ziek en je ziet geen gat meer in je re-integratie. De apotheek verstrekt de gebruikelijke medicijnen niet meer. En dan ook nog die veel te hoge aanslag van de belasting. Diepe zucht. Waar is de balans? Is dit nou normaal?  

 

Waar is de afstandsbediener?
Soms zou je er even niet willen zijn. Deken over je kop en wegwezen. Gelukkig bestaat er nog zoiets als series op tv. Die lui hebben het meestal ook niet gemakkelijk en je kunt nog eens lachen. Waar is de afstandsbediener? Even nergens aan denken.. Maar dan is hij er weer. Die steen op je maag. Dit is geen leven. Hoe kom ik hieruit?

 

Iemand die luistert en niet al te veel terugzegt
Ken je dat? Dat verlangen naar iemand die naar je luistert en niet te veel terugzegt? Niks geen wijsneuzigheid, brrr, je gruwt inmiddels van alle goedbedoelde adviezen. Maar vindt maar eens zo iemand aan wie je gewoon je verhaal kunt vertellen. Iemand die er niet mee aan de haal gaat.

 

Rust in je hoofd
Soms heb je gewoon de aanwezigheid van een fijn mens nodig. Zeker kun je zelf een hoop doen, door te gaan sporten en dat wat je dwars zit op te schrijven, maar wat je uiteindelijk weer mens doet voelen, is een goed en gelijkwaardig gesprek met iemand. En liefst met iemand die geen partij is, en geen oordeel heeft, en zelf ook zijn portie heeft gehad. Zodat het wat helderder en overzichtelijker wordt in je hoofd.

 

Je schaduw ontmoeten in de Vrijplaats®
In de Vrijplaats® krijg je die ruimte. Er is tijd en ruimte om je probleem in kaart te brengen. En ook eens om jezelf te lachen. En dan eens te kijken waar het laaghangend fruit hangt: waar jouw kansen liggen om het tij te keren. Dat kan niemand je vertellen, daarvoor moet je echt zelf je situatie in duiken. Gek: om je weer beter te gaan voelen moet je je narigheid moedig onder ogen durven zien. Negeren en wegduiken achter de tv helpt je niet. Het lost niks op.

 

Via de schaduw het licht zien
Een Vrijplaats Conflict- of Reintegratiecoach geeft geen adviezen, maar helpt je om op een gestructureerde manier je zelf onder de loep te nemen. Vriendelijk en zonder oordeel. Zodat je inzicht krijgt in wat precies je belemmert. Wat denk en voel je waardoor je je zo naar voelt? Welke diepere behoeften en waarden liggen daaronder? Samen kijken jullie hoe je meer daarvan in je leven toe kunt laten. De oplossing ligt meestal heel dicht bij jezelf.

 

Als jij je licht en kracht niet ziet, ziet een ander het ook niet
In de Vrijplaats leer je jezelf weer in het licht zetten. Hoe je meer kunt bereiken door je anders op te stellen. Je leert jezelf aan te sturen en je emoties te hanteren. Zodat je niet blind de vangrail inrijdt. Bij mensen die vol zitten met pijn en conflict kan dat gemakkelijk gebeuren. Door de stress let je immers minder goed op de weg die je eigenlijk had willen gaan. Je leven ten goede keren begint kortom bij jezelf.

 

Een Vrijplaats® nodig?
Als jij nog in een dienstverband zit en het verlangen koestert om weer aan de slag te gaan en er nog iets van te maken, is re-integratiebegeleiding op zijn plaats. Zit je in een uitkeringssituatie en zou je ook graag een Vrijplaats ervaren, dan kun je kosteloos terecht bij Vrijplaats Amsterdam. Maar liefst tien Vrijplaats Conflictcoaches doen dit werk vrijwillig, als bijdrage aan een betere wereld. Check hier of je in aanmerking komt.  

 

© Paul Sträter

 

Gerelateerde blogs

Blog: De eerste stap bij conflict op het werk, juli 2015

Blog: Over weerstand en acceptatie, sept 2014

Gedicht: Als iemand mij nou maar had opgeraapt, okt 2013 

 

 

Laat me weten of je dit artikel de moeite waard vond, en reageer, like of deel het! 

reacties  0 reacties reageren

Tolerantie als valkuil

Tolerantie als valkuil
01-10-2015 20:18

Je kunt ook te tolerant zijn. Dat je over je heen laat lopen onder het mom van tolerantie. Dat je de ander onbewust toestemming geeft jouw leven te bepalen. Hordes mensen die dit doen. Zo vertelde een wijkverpleegkundige me dat ze op een gegeven moment taken had overgenomen van een collega, om deze uit de brand te helpen, en dat het haar nu, een half jaar verder, niet lukte om die taken weer terug te geven. Hoe dat dan zo?, vroeg ik. ‘Nou ja, het is haar teveel, en ze zegt dat ze het niet aan kan. Dus nu zit ik met al dat extra werk op mijn bord. Ik had eigenlijk meteen al moeten zeggen dat het voor mij ook teveel is, maar dat heb ik niet gedaan. Ik dacht: laat maar. Dus ik ben het zelf schuld eigenlijk. En nu weet ik niet hoe ik het met goed fatsoen terug kan draaien.’

 

‘Ik-had-het- eigenlijk-meteen-moeten-zeggen’… en  ‘Ach, laat ook maar’… Ken jij ze ook?
En dan de dodelijke combinatie die er op volgt: schuldgevoel en goed fatsoen. Wie daar teveel van heeft is altijd de pisang. Wie bang is een ander teleur te stellen gaat steeds krommer lopen onder de last van de wereld, totdat hij niet meer kan, en bezwijkt. En niet aan de omstandigheden hoor. Dat is slechts de buitenkant. Waar die persoon feitelijk aan bezwijkt, is aan zichzelf. Aan zijn eigen mindset. Aan zijn angst en onvermogen om voor zichzelf op te komen. Aan zijn gebrek aan een gezonde dosis eigenliefde en zelfwaardering. Want wie zichzelf niet aardig behandelt, wordt door anderen ook niet aardig behandeld…

 

Dit proces omkeren kost tijd en kruim. Dit komt omdat gedrag zoals te snel toegeven op het moment dat iemand iets van je vraagt, meestal in de kindertijd al aangeleerd en dus diep ingesleten is. Van een dergelijk automatisme ben je echt niet zomaar af. Maar niet getreurd. Want wat je wel kunt leren is achteraf terug te komen op een foutieve ‘beslissing’. Je kunt gaan inzien dat je vanuit een gewoonte ja hebt gezegd, maar nee bedoelde, en dat je dat alsnog recht kunt zetten. Realiseer je je achteraf dat je op het verkeerde pad zat en kom je er niet op terug, dan laat je jezelf echt in de steek. Alleen nu bewust. Daarmee geef je jezelf de boodschap dat jij er inderdaad niet toe doet. Vreselijk toch? Dat kan niemand toch met droge ogen willen?

 

Afleren is dus moeilijk; aanleren is stukken gemakkelijker. Zo kan ieder mens leren liefdevoller met zichzelf om te gaan en zo een liefdevoller en succesvoller leven voor zichzelf te scheppen. Als je je realiseert dat je dit echt graag wilt is er nog een belangrijke stap te maken: het besluit er naar te gaan handelen. Leren assertiever met conflictsituaties om te gaan is een fantastische manier om beter voor jezelf te gaan zorgen. 

 

Gerelateerde blogs

Hoe maak je van een conflict een kans?, sept 2015

Bij jezelf blijven in conflict kan ook een struikelblok zijn!, maart 2015

‘Kies jij maar.’ Over beschadigd verlangen, feb 2015

 

 

Geef wat positieve energie terug met een reactie, like of tweet!